Dagje Breskens

Dagje Breskens

22 juli 2019 Uit Door WhaNouWeer

Zomaar een dagje Zeeuws-Vlaanderen met een bezoekje aan Terneuzen en dan natuurlijk ook even naar Breskens. De plaats waar ik als kind altijd op vakantie ging naar camping Napoleon Hoeve. De camping is in 2012 gesloten om plaats te maken voor dijkverzwaring en nieuwe natuur. Er was dan ook niet veel meer te herkennen.

Net ten westen van Breskens was de Napoleonhoeve een van de oudere campings in de regio. Deze camping lag op de plaats waar Napoleon omstreeks 1810 een fort liet bouwen. De sluitstenen boven de oorspronkelijke toegangspoort van het fort zijn bewaard gebleven, de ene gemerkt met een N, de andere met het jaartal 1813. Aanvankelijk werden ze op het erf van de in 1875 door Abraham Luteijn gebouwde boerderij Napoleonhoeve opgeslagen. Later stonden ze bij de ingang van de Napoleonhoeve. De keizerlijke buste is van veel recentere datum.

Napoleonhoeve in 1985. (ZB, Beeldbank Zeeland, foto W. Helm)

In 1952 verwelkomden Abraham Cappon en zijn vrouw Lena Levina Flikweert de eerste campinggasten op hun camping Napoleonhoeve. Op een strook gras, evenwijdig aan de dijk, hadden ze enkele oude treinstellen en eenvoudige zomerhuisjes geplaatst. Meer was er in eerste instantie niet nodig. Nieuwsgierige koeien waren de directe buren. In de loop van de daaropvolgende jaren werden de voorzieningen uiteraard aangepast aan de eisen van de tijd. Trekkershutten, een overdekt zwembad, een supermarkt, een café-restaurant. De voorzieningen op het ruim 13 hectare beslaande bedrijf bleven bij de tijd.

Haven van Breskens, julie 2019

Historische plaats

De fortificaties die Napoleon op de plek van de latere camping liet bouwen waren bedoeld om de vaarweg naar Antwerpen te kunnen controleren. In 1859 werd het fort bij Koninklijk Besluit opgeheven en in de daaropvolgende jaren gesloopt. Op het campingterrein liet het oude fort zich nog gelden. De groengordel rond het starcaravanterrein was geplant op de gedempte fortgracht. De drassige grond was voor niets anders geschikt, met het resultaat dat de gracht traceerbaar bleef. Ook de hoogteverschillen op het campingterrein verraadden oude wallen en grachten.

Maar dit alles is lang geleden, zelf kwam ik er in de jaren 70/80 en later nog eens komen kijken toen de camping inmiddels eigendom was van Molecaten. Ondanks de vergane glorie nog steeds goede herinneringen aan het huis met de uitkijktoren(waterschaphuis) op de plaats waar nu Memorial Deltawerken terug te vinden is. de wandelingen naar de vuurtoren maar ook de veerboot Breskens-Vlissingen. Ook de Misthoorn welke naar mijn idee als kind altijd klonk als wij aankwamen op de camping. Helder in mijn gedachte zijn nog de receptie, de bar en de oude tractor achter de schuur.

Waterschapshuis, Breskens
Bron: Archief gemeente Sluis